Noclegi blisko Łazienki Królewskie Warszawa

Łazienki Królewskie (Royal Lazienki Park)

Łazienki Królewskie w Warszawie – zespół pałacowo-parkowy w Warszawie z licznymi zabytkami klasycystycznymi, założony w XVIII wieku z inicjatywy króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Jest miejscem licznych wydarzeń o charakterze kulturalnym, naukowym, rozrywkowym i sportowym, a także ulubionym miejscem spacerów warszawiaków.

Historia

Całe założenie parkowe zostało zrealizowane w II połowie XVIII wieku przez architektów królewskich: Dominika Merliniego, Jana Chrystiana Kamsetzera i Jana Chrystiana Szucha.

W 1940 park został zamknięty dla ludności polskiej.

W 1960 obiekty zabytkowe znajdujące się w Łazienkach udostępniono do zwiedzania. Dyrektorem muzeum został prof. Marek Kwiatkowski, który z dniem 1 października 2008 roku decyzją ministra kultury Bogdana Zdrojewskiego przestał pełnić funkcję dyrektora i przeszedł na emeryturę. W styczniu 2009 roku dyrektorem został dr Przemysław Nowogórski, który zastąpił Jacka Czeczota-Gawraka, pełniącego obowiązki dyrektora.

15 lipca 2010 roku minister kultury powołał nowego dyrektora Łazienek Tadeusza Zielniewicza, który był m.in. generalnym konserwatorem zabytków.

Opis parku

Główne wejście od Alei Ujazdowskich znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie Belwederu. Obok głównego wejścia, nad sadzawką, stoi pomnik Fryderyka Chopina (autorstwa Wacława Szymanowskiego). Od 1959 w letnie miesiące (maj-wrzesień) organizowane są tam na świeżym powietrzu niedzielne recitale chopinowskie z udziałem wybitnych pianistów, organizowane przez Towarzystwo im. Fryderyka Chopina i Stołeczną Estradę.

Idąc od głównego wejścia w dół aleją biegnącą po zboczu dochodzi się do Starej Pomarańczarni z oranżerią i salą teatru królewskiego. W pobliżu Starej Pomarańczarni znajduje się tzw. Biały Domek, w którym na początku XIX wieku mieszkał przebywający na wygnaniu późniejszy król Francji Ludwik XVIII.

Pałac Na Wyspie, zwany też pałacem Łazienkowskim, początkowo rezydencja magnacka, od końca XVIII wieku – królewska. Należy do najpiękniejszych i najcenniejszych[potrzebne źródło] zabytków klasycystycznych (architekci Dominik Merlini i Jan Chrystian Kamsetzer). Bogate wnętrze zostało zrekonstruowane po zniszczeniach wojennych. W sąsiedztwie pałacu znajduje się letni Teatr na Wyspie z 1790 roku, naśladujący starożytne ruiny (Jan Chrystian Kamsetzer).

Przy północnym wyjściu z parku na ul. Agrykola – historyczny gmach szkoły podchorążych (związany z powstaniem listopadowym).

W pobliżu południowego wyjścia znajduje się minipole golfowe, stanica jeździecka, oraz restauracja – Belvedere. W znajdujących się nieopodal nieczynnych szklarniach organizowane są wystawy. W jednej z innych szklarni zorganizowano wytwórnię tkanin tradycyjnych i ozdobnych, będącą prywatną firmą kontynuującą tradycje spółdzielni tkackiej „Ład”. Na tradycyjnych drewnianych krosnach produkowane są m.in. tkaniny na potrzeby wielu filmów o tematyce historycznej.

Powierzchnia parku wynosi ok. 76 ha.